there is enough treachery, hatred violence absurdity in the averagehuman being to supply any given army on any given dayand the best at murder are those who preach against itand the best at hate are those who preach loveand the best at war finally are those who preach peacethose who preach god, need...

چه شود' href='/last-search/?q=شود'>شود هر چه شودصاحب قلب بی قرار من تو باشیچه شود هر که ز ما نیسترود تا به ابددار و ندار من تو باشیچه شود هر چه که خواهم شود وچشم تو برق نگاهم شود وخنده ات پشت و پناهم شود واز تو خالی نشود زندگی امچه شود قافله غم رود واز بهشتم جهنم رود ولحظه های پوچ بی هم رود واز تو خ...

بگذارید و بگذرید ببینید و دل مبندید چشم بیندازید و دل مبازید که دیر یا زود باید گذاشت و گذشت

با کسانی که تشنه امید هستند، گفتگو های یاس انگیز گناهی است نابخشودنی. وقتی این عمل از فردی نابخرد صادر میشود، او را به دلیل عدم آگاهی میتوان بخشید، اما اگر شخصی دانا به انجام این گناه مبادرت ورزد بایست

ای ساکنان خانه های تنهایی ، ما نیز در پی شما می آییم. Bride of the lost/Beautiful Death

من در گذشته زمانی پسر و دختر، بوته، پرنده و ماهی آرام دریا بودم.

این روزها خیلی سخت میگذره. اوضاع و احوال اصلاً مساعد نیست. دلم خوشه که زمان سپری میشه و خبرهای خوب، جای این همه پلیدی و سختی رو میگیره. مشغول به خواندن کتاب "روانشناسی و کیمیاگری" از یونگ هستم.کار خوب

بر باد رفته هر روز هفتهاین روزا این حسم از تووم رفته

از فحش راننده تاکسی به مناز متلک جنسی من به زناز بوق ممتد و بی اختیار از هرزه گاز یه موتور سواراز آب میوه و طعم اسید احساس رخوت و دردی شدیددر مهره های کژ تو کمر از این دم و بازدم بی ثمراحساس خوب کمی

فهمیدم که صرفا کتاب خواندن و مطالعه نیست که به من بینش روشن تر و فهم وسیع تری میده. گاهی باید کمتر کتاب بخونی و بیشتر وقت و هزینه ات رو صرف تجربه و فعالیت میدانی کنی. این تجربه گاهی باید رنج و سختی با

آدما دیگه شنونده خوبی نیستن. کلی پای درد و دل هاشون میشینی و با توجهت کمکشون میکنی، آرومشون میکنی اما تا شروع میکنی خودت صحبت کنی و از اون غمی بگی که داری، باز هم ادامه حرفت رو به خودشون وصل میکنن. همش من، من، من و من .... .

ای به داد ِ من رسیدهتو روزای ِ خود شکستنای چراغ ِ مهربونیتو شبای ِ وحشت ِ منای تبلور ِ حقیقتتوی ِ لحظه های ِ تردیدتو منو از شب گرفتیتو منو دادی به خورشیداگه باشی یا نباشیبرای ِ من تکیه گاهیبرای ِ من ک

روزم از شب روسیاترشبم از شهر بی صداترهر دری رو که زدم منروی من باز نشد آخرسر رام یه گرگیهکه چشاش گرفته خوناز کسی نمی بینمیه نگاه مهربونآخه فتنه چکمه پوشاسیر بخت بدهرو پیشونیش سرنوشتمهر بدبختی زدهدنی

دیگه از من نپرسپس چرا أ من میپرسی ؟ ها ؟حرف نزدم امیدتو نکشتمهیــــس ، ساکت فرو نکن أ پشتمنه نمیشه تو که مثِ اونا نیسیصاف نرو رو به روی اشاره انگشتمفدای سرت اگه برگا میریزهگُلم این فصله دست ما نی که

ترسم که اشک در غم مـا پرده در شودوین راز سر به مهر به عالم سمر شودگویـنـد سنـگ لعـل شـود در مقام صــبرآری شـود ولـیـک بــه خون جـگـر شـودخواهم شدن به میکده گریـان و دادخواهکز دست غم خلاص من آنجا مگر ش

کرم ابریشم وقتی در پیله گرفتار ماند و مدتی در دور خود پیچید و تنید از برکت آن تلاش ها و پیچش ها پروانه در می آید ولی انسان مادر مرده برعکس وقتی در لجه ی افکار گرفتار گردید دیگر روی رستگاری نخواهد دید

مــن بــخــت پــریـشـانـی بــر آیــنــه مـیدیــدم

شرلوک: نگاشون کن، خیلی اهمیت میدن. تاحالا به فکرت رسیده که ما یه مشکلی داریم؟مای کرافت: همه یه روزی میمیرن یا قلبشون میشکنه. اهمیت دادن همچین هم آش دهن سوزی نیست شرلوک...

روی هم رفته در سرزمین قی آلود وحشتناکی افتاده ایم که با هیچ میزان و مقیاسی، پدرسوختگی و مادرقحبگی اش را نمی شود سنجید. غیر از تسلیم و توکل و تفویض کار دیگری از ما ساخته نیست...

از آسمون، خونه كه می بارهپاييز ما پاييز خوبی نيستديوونه ايم با اينکه مي دونيمديوونه بودن چيز خوبی نيستدلخوش به چی هستی؟ كدوم فردا؟دنياي ما بدجور بي رحمهحال تو رو هيشکی نمی دونهحرف منو هيچ كس نمی فهمهع